عبدالحسین تیمورتاش (متولد ۱۲۶۰ برابر با ۱۸۸۳ میلادی-مرگ ۹ مهر۱۳۱۲ برابر با ۳ اکتبر۱۹۳۳) دارای لقب‌های سردار معززالملک و سردار معظم خراسانی دولتمرد ایرانی دوره‌های قاجار و پهلوی بود. وی نخستین وزیر دربار دودمان پهلوی میان سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۲ بود. وی پسر کریمداد نردینی بجنوردی -از زمین‌داران بزرگ خراسان -بود و در بجنورد زاده‌شد.

وی در ۱۳۱۱ به ناگهان بازداشت و از وزارت دربار کنارگذاشته شد. او را به جرم رشوه‌خواری در دو دادگاه جداگانه به سه و پنج سال زندان و پرداخت جریمه محکوم‌کردند. او در در مهرماه سال ۱۳۱۲ در زندان قصر به دست پزشک احمدی کشته‌شد و جنازه وی بدون تشریفات درامامزاده عبدالله به خاک سپرده شد و و خانواده‌اش تا زمان کناره‌گیری رضاشاه در خراسان کاشمر تبعید بودند.

شرایط سقوط :
تیمورتاش در شهریور 1310 به همراهی ولیعهد که برای ادامه تحصیل عازم اروپا بود همسفر شد و ضمن انجام وظایف مربوط به تحصیل ولیعهد به انگلستان رفت و مذاکرات نفتی را با رئیس شرکت نفت ایران و انگلیس و سایر مدیران و مقامات سیاسی انگلستان آغاز نمود.
تیمورتاش پس از مراجعت از اروپا احساس کرد شاه آن توجه سابق را به کارهای او ندارد و غالبا در جلسات هیئت دولت با او به درشتی سخن می‌گوید تیمورتاش در تابستان 1311 اوضاع را مساعد ندید و تقاضای مرخصی و استراحت نمود

برخورد رضاشاه با او :
در پاییز 1311 رضاشاه دستور بر کناری وکیل المکل دیبا رئیس حسابداری دربار و دوست نزدیک تیمورتاش را داد و پرونده‌ای برایش در دادگستری علم شد.
در همین ایام شاه پرونده نفت را سوزاند و هیئت دولت مکلف شد قرارداد نفت را لغو کند. پس از چند روز تیمورتاش از وزارت دربار معزول شد و در دیوان کیفر کارکنان دولت محاکمه شد و حاصل کار پنج سال زندان و مبلغی سنگین جریمه غرامت بود.
در زندان قصر چندماهی در منتهای ذلت و بدبختی روز شماری کرد تا روز نهم مهرماه 1312 او را به قتل رساندند .